Κρήτη I - Crete I

Η πρωτη μας εξόρμηση έγινε κοντά στο Ηράκλειο με σκοπό να φωτογραφίσουμε Όρνια (Gyps fulvus). Είμασταν αρκετά τυχεροί αφού τα πουλιά ήταν αρκετά και πετούσαν στο ύψος μας και έτσι καταφέραμε να πάρουμε μερικά αξιόλογα καρέ. Τις επόμενες μέρες θα επικεντρωθούμε στην αναζήτηση του Γυπαετού κυρίως στη νότια και δυτική Κρήτη.

Φυσικά, για άλλη μια φορά, δεν θα μπορούσαν όλα να τελειώσουν τόσο καλά….

Στην επιστροφή, το λαστιχο του αυτοκινήτου σκίστηκε και αφού βάλαμε την ρεζέρβα χαλασε και αυτή. Έτσι λοιπόν γνωρίσαμε και την Express Service του Ηρακλείου!

Our first excursion was close to the city of Heraclion in order to photograph Griffon Vultures. We were lucky and the birds were enough and they were flying on our height so we managed to get some remarkable photos. Next days we ‘ll focus in the search of Bearded Vulture mainly in south and western Crete.

Of course, for another time, everything couldn’t end so well…

On our way back, the tyre of our car was torn and after we replaced it, it broke down again. So we met the guys from road service in Heraclion too!

Φωτ 1,2,3: Πτήσεις όρνιων από διάφορες γωνίες
Flightshots from different angles

Φωτ4: Όρνιο με φόντο την πόλη του Ηρακλείου
A vulture with Heraclion city in the back

Φωτ 5,6: Δυο "διαφορετικές"φωτογραφίες Όρνιων
Two "different" shots

Φωτ 7: Προσπάθεια επισκευής με ένα φίλο....
Trying to repair with a friend

Ενυδρείο Κρήτης - Crete aquarium

Βρισκόμαστε στην Κρήτη εδώ και πέντε μέρες για ένα συνέδριο αλλά μέχρι τώρα δεν προλάβαμε να βγούμε στο πεδίο για φωτογραφίες. Κάναμε όμως μια σύντομη επίσκεψή στο Ενυδρείο Κρήτης στις Γούρνες Ηρακλείου. Τα πιο χαρακτηριστικά είδη ψαριών της Μεσογείου όπως Ροφοί, Λαυράκια, Συναγρίδες, Σαργοί κ.α. υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς όπως και διάφορα τροπικά είδη ψαριών. Γενικά μείναμε με καλές εντυπώσεις από το Cretaquarium.

Από αύριο ξεκινάμε την αναζήτηση του Γυπαετού, έχοντας σαν στόχο και άλλα είδη όπως Όρνια και Κοκκινοκαλιακούδες.

We ‘ve been in Crete for 5 days for a conference in Biology and we didn’t have time to go photographing in the field. But we went for a short visit in the Aquarium of Crete in Gournes, Heraklion. The characteristic species of fish in the Meditteranean region (Groupers, Sea Bass, Dentex, Seabreams etc) were in big numbers and also lots of tropical fish. Generally, we left with good impressions from Cretaquarium.

From tomorrow we begin the quest for the Bearded vulture, targeting more species like Griffon Vulture and Coughs.

Λίγο ακόμα Καλοχώρι - A bit more of Kalochori

Ακόμα ένα ξημέρωμα στο Καλοχώρι!
Another sunrise at Kalochori!

Δυο ποταμογλάρονα σε φάση ταϊσματος, στο βάθος η Θεσσαλονίκη.
Two common terns while feeding, at the background is the city of Thessaloniki.

Ένας απο τους γνώριμους λευκοτσικνιάδες της περιοχής που τον συναντάς πολύ συχνα να κάθεται πάνω στον δρόμο!
One individual little egret which you can often see sitting on the road!

Μια απο τις ταβέρνες που λειτουργούσαν μέσα στον υγρότοπο μέχρι πριν δυο χρόνια
One of the taverns that used to work in the wetland until 2 years ago.

Έχουμε πολύ καιρό να ανανεώσουμε το blog αλλά οι πρόσφατες εξορμήσεις μας είναι λιγοστές και όλες περιορίζονται δίπλα στην Θεσσαλονίκη, σε Αξιό & Καλοχώρι.

Αύριο φεύγουμε για ένα 10ήμερο ταξίδι στην Κρήτη όπου ελπίζουμε να βγάλουμε κάποια όμορφα καρέ αλλά μέχρι τότε δημοσιεύω λίγο (ακόμα) Καλοχώρι!

We are not updating the blog very often but our recent excursions are very few and they are all restrained to the area of Thessaloniki, to Axios delta & Kalochori.

Tomorrow we are leaving for a 10 days trip to Crete where we hope to take some nice shots but until then I post a little bit more of Kalochori!

Κόζιακας - Koziakas Mt.

Το τρύπιο λιθάρι, ένα παράθυρο της πίνδου στον Θεσσαλικό κάμπο - "Tripio lithari" a "window" of Pindus mountains to Thessalia plain.

Sideritis athoa ή τσαί του βουνού, φυτρώνει στις απότομες πλαγιές κοντά στις κορφές, λίγο πιο πικρό απο τα υπόλοιπα φυτά του γένους του - Sideritis athoa, a herb that thrives at the rocky slopes near the summits, a bit bitter in taste

Το καφύγιο του Κόζιακα, στο βάθος η κορυφή "Αστραπή" - The refuge of Koziaka, you can see the summit "Astrapi"

Μιας και οι μέρες της εξεταστικής πλησιάζουν και δεν υπάρχει καμιά προγραμματισμένη εξόρμηση μέχρι τα τέλη Σεπτέμβρη δημοσιεύω μερικές φωτογραφίες από μια λίγο παλιότερη. Μαζί με έναν φίλο ανεβήκαμε από τα λιβάδια Περτουλίου στο καταφύγιο του Κόζιακα. Ο καιρός, αν και καλοκαίρι, έμοιαζε φθινωπορινός. Η ομίχλη κύκλωνε τις κορυφές, ενώ η θερμοκρασία σε τίποτα δεν θύμιζε τον καύσωνα του κάμπου. Περπατήσαμε αρκετά στις γύρω από το καταφύγιο περιοχές, απολαύσαμε το τοπίο και την ησυχία αλλά όσον αφορά την άγρια ζωή η παρουσία της ήταν ανεπαίσθητη… Εκτός από λίγα είδη μικρόπουλων δεν είδαμε κανένα μεγάλο αρπακτικό ( αν έχει μείνει τίποτα..) ενώ τα περίφημα ζαρκάδια που σύμφωνα με τους κυνηγούς είναι πάρα πολλά για ακόμη μια φορά έμειναν στο μυαλό μας σαν φαντάσματα του δάσους… Λυπήθηκα καθώς φανταζόμουν το τοπίο μια 20ετία πριν, με όρνια να πετάνε γύρω σου ( παλιότερα υπήρχε αποικία στην περιοχή, αλλά όπως οι περισσότερες στην Ελλάδα αφανιστικέ) τους Χρυσαετούς να βουτάνε για μια από τις πολλές χελώνες της περιοχής και γιατί όχι την επιβλητική παρουσία του Γυπαετού… Κρίμα, γιατί αυτά που χάνονται δύσκολα γυρνάνε πίσω!

While my exam period is approaching and there is no excursion in the program until the end of September I post a few photos from a recent one. With a friend of mine we walked from the ski center of Pertouli to the refuge of Koziakas mt. Even if it was summer the weather seamed like autumn. The mist was surrounding the summits and the air temperature was far lower then the heat of the plain. We walked a lot around the refuge and we enjoyed the scenery and the silence but not the wildlife… Apart from a few passerine species we didn’t see any big raptors or vultures, and the roe deer that according to the hunters are numerous, remained in our fantasy as ghosts of the forest. I felt depressed when I was think of the area 20 years ego, with griffon vultures soaring near the summits ( there was a colony nearby, but as most colonies in Greece it was eliminated) the Golden Eagles diving to catch one of the numerous tortoise of the area and why not the dominant figure of the Lammergeyer…. It’s a petty because the wildlife that is lost is difficult to recover.

Όρος Σμόλικας - Smolikas Mt.

Μιας και βρίσκομαι στο χωριό μου για διακοπές ανέβηκα δυο φορές στον Σμόλικα μέχρι τα 2.400 μέτρα περίπου. Την πρώτη φορά έκανα το μονοπάτι Σαμαρίνα-Μόσια (Η δεύτερη ψηλότερη κορυφη του Σμόλικα) ενώ τη δεύτερη το μονοπάτι Αγ. Παρασκευη-Δρακόλιμνη. Τα τοπία και οι βιότοποι είναι τελείως διαφορετικα σ αυτές τις διαδρομές. Έκτος από τα πουλιά ενδιαφέρον είχαν και τα λουλούδια παρόλο που ήταν αργά και πολλά δεν ήταν ανθισμένα. Ανεβάζω μερικές φωτογραφίες και από τις 2 εξορμήσεις με είδη που συνάντησα.

As I'm spending my holidays in my village, I walked in Smolikas mountain up to 2.400m altitude twice. I saw lots of different landscapes and habitats and interesting birds and flowers. I'm uploading some photos from both times I walked in the mountain.

Φωτ 1: Νεροκότσυφας (Cinclus cinclus)
A Dipper

Φωτ 2: Σκουφοπαπαδίτσα (Parus cristatus)
Crested tit

Φωτ 3: Ένας καφέ βάτραχος (Rana dalmatina)
An agile frog

Φωτ 4: Λεπτομέρεια μιας προνύμφης πεταλούδας
Detail of a caterpillar

Φωτ 5: Μια άποψη του Σμόλικα γύρω στα 1900 μέτρα
A view of Smolikas in about 1900m

Φωτ 6: Alyssum smolikanum, ενδημικό φυτό του Σμόλικα που ευδοκιμεί στα σερπεντινικά εδάφη
Alyssum smolikanum, endemic plant of Smolikas mt, growing in serpentine soils.

Φωτ 7: Viola albanica, βρίσκεται μόνο στην Ελλάδα και την Αλβανία
Viola albanica, a species present only in Greece and Albania

Φωτ 8: Μια ορχιδέα (Dactylorhiza saccifera), αρκετα κοινό είδος
A wild orchid (Dactylorhiza saccifera), a common species

Όλυμπος - Mountain Olympus

Η βιόλα Viola strus - notata είναι ένα φυτό ενδημικό των αλπικών λιβαδιών του Ουλύμπου, δηλαδή υπάρχει εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο. - Viola strus - notata is an endemic plant species of Olympus

Τις προηγούμενες μέρες μαζί με τον Μπάμπη πήγαμε στον Όλυμπο. Ο κώνος του βουνού που ξεκινάει απότομα λίγα χιλιόμετρα από τη θάλασσα πάντα με εντυπωσίαζε αλλά ποτέ δεν είχα ανέβει στις κορφές του. Το κεντρικό μονοπάτι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «λεωφόρος» μιας και είναι πολύ καλά συντηρημένο με σκαλιά στα απότομα σημεία, και σχεδόν χωρίς καθόλου σκουπίδια. Μέχρι το πρώτο καταφύγιο (στα 2100) υπάρχει αρκετή κυκλοφοριακή συμφόρεση μιας και πολλοί είναι αυτοί που ανεβαίνουν αυθημερόν για να απολαύσουν την θέα και μια φασολάδα… Από εκεί και πέρα το μονοπάτι γίνεται αρκετά απότομο, διασχίζει τα εντυπωσιακά ζωνάρια του Μύτικα και του Σταφανιού και τελικά φτάνει στα δυο καταφύγια του οροπεδίου των Μουσών.
Την πρώτη μέρα δεν βγάλαμε πολλές φωτογραφίες μιας και η ανηφόρα δεν σου αφήνει και πολλά κουράγια να ελεγχείς τον χώρο γύρω σου…
Το ξημέρωμα την δεύτερη μέρα ήταν μοναδικό, μιας και μόλις ξύπνησα και κοίταξα από το παράθυρο του καταφυγίου, αντίκρισα το στεφάνι, λουσμένο από το πρωινό φως! Όλη την μέρα κάναμε βόλτες στο οροπέδιο ( δεν ανεβήκαμε στις κορφές, για πολλού λόγους…) και ανακαλύψαμε την πλούσια ορνιθοπανίδα. Οι χιονάδες και οι χιονοψάλτες ήταν τα κυρίαρχα είδη και ένιωθα πολύ τυχερός που τα έβλεπα στα εδάφη που αναπαράγονται, ψηλά πάνω από τα σύννεφα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας , ο ήλιος είχε πέσει και ενώ γυρνάγαμε στο καταφύγιο είχαμε μια από τις πιο συγκλονιστικές συναντήσεις της ζωής μας. Εννιά αγριόγιδα ( Rupricarpa rupricarpa balcanica), 6 ενήλικα και 3 μικρά τρεφόταν πάνω στο μονοπάτι και μας έκαναν την χάρη να τα πλησιάσουμε αρκετά κοντά. Μοναδική εμπειρία!
Το ξημέρωμα της τρίτης μέρας λίγο πριν αφήσουμε το καταφύγιο για να κατέβουμε τα 16χλμ της επιστροφής ( από διαφορετική διαδρομή) 3 ακόμα αγριόγιδα τρεφόταν ανάμεσα στα δυο καταφύγια, αλλά δεν προλάβαμε να τα φωτογραφήσουμε γιατί τα τρόμαξαν κάποιοι διερχόμενοι ορειβάτες. Μισή ώρα από το καταφύγιο ( και αφού χάσαμε μια ώρα γιατί ξέχασα το κινητό και έπρεπε να γυρίσω να το πάρω..) βρήκαμε ακόμα μια ομάδα από αγριόγιδα, φαίνεται ήταν η τυχερή μας εκδρομή για το είδος!
Ο δρόμος της επιστροφής μακρύς αλλά άξιζε τον κόπο και σίγουρα θα ξαναγυρίσουμε σύντομα στο Βουνό των Θεών!

The last few days me and Babis visited mountain Olympus. The cone of the mountain arising some klm from the sea always impressed me but had never visited its peaks. Ta main track can be characterized as a “highway” since it is very well maintained, with steps at the steep parts and with almost no trash! Until the first refugee (2100m) there is a lot of “traffic” since there many people that go there in one day to enjoy the view and a bean soup! After that point the track is becoming steeper, it passes down from the peaks of Mytikas and Stefani and finally it arrives at the plateau of Mouses, where there are two refugees.
The first day we didn’t take many pictures, since we were quite “busy” climbing the mountain and we didn’t have enough power to check the place around…
The sunrise of the second day was a unique experience, watching the peak of Stefani from the window, in morning light. We spent the whole day exploring the plateau, and we didn’t go to the peaks… The dominant bird species were the shore larks and the alpine accentors and I felt very lucky for being able to observe them in their breeding grounds, above the clouds! At the evening, the sun was almost down and while we were returning to the refugee, we had one of the most exciting experiences of our life. Nine Chamois, 6 adults and 3 juveniles, were feeding on the track, and let as approach really close. One of a time experience!
The morning of the third day just before leaving the refugee for the long 16 klm of the return (from a different route), we observed another 3 chamois feeding in front of the building. Half an hour away from the refugee (and after an hour delay, since I forgot my cell phone and I had to go back...) we encountered another Chamois group; it was our lucky excursion for the species!
The way back was long but we will soon go back to the Mountain of Gods!

Χειμερινές φωτογραφίες - Photos of the winter

Το καλοκαίρι στην Ελλάδα οι φωτογραφίες περιορίζονται σε λίγες ώρες νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα. Τις υπόλοιπες ώρες η ζέστη είναι υπερβολική και η δραστηριότητα των ζώων πολύ μειωμένη. Έτσι περνάω αρκετές ώρες μπροστά από τον υπολογιστή ταξινομώντας φωτογραφίες του Χειμώνα. Δημοσιεύω μερικές, έτσι για να μας πάρει μια δροσερή αύρα!

During the summer in Greece you can take photos only for a few hours early in the morning and late at the evening. The rest of the day the light is too harsh and it is very hot for the animals. So I spend many hours editing winter pictures.